Didier Reynders, Israël houdt een Belg gevangen, waarom onderneemt u niets?’

Opinie

Gepubliceerd op Knack op 9/10/2018

‘Didier Reynders, Israël houdt een Belg gevangen, waarom onderneemt u niets?’

‘Het engagement van België om op te komen voor de rechten van haar burgers in het buitenland mag niet afhangen van geopolitieke belangen of diplomatieke berekeningen’, schrijft een groep actievoerders aan Didier Reynders. Ze vragen dat ons land werk maakt van de vrijlating van een jonge Belg van Palestijnse oorsprong.

'Didier Reynders, Israël houdt een Belg gevangen, waarom onderneemt u niets?'

Minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR). © Belga

Op maandag 10 september werd Amaya Coppens door de lokale politie gearresteerd in Leon, Nicaragua. Amaya studeert geneeskunde. Ze had zich geëngageerd in de studentenbeweging van 19 april, die het verzet tegen Daniel Ortega op gang trok.

De aanklachten tegen Amaya: terrorisme, het dragen van illegale wapens, brandstichting, ontvoering. Allemaal sterk verworpen door de familie van Amaya. Haar vader stelt dat de beschuldigingen van terrorisme er door de regering worden misbruikt om vreedzaam verzet te breken. Amaya is heel bewogen door ‘strijd tegen onrecht’, vertelt haar vader.

 

Twee dagen na haar ontvoering kwam de minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders in hoogsteigen persoon tussen om te laten weten dat ‘als er geen vruchtbaar contact zou plaatsvinden de komende dagen, hij contact zou nemen met de Nicaraguaanse Minister van Buitenlandse Zaken tijdens de Algemene Vergadering van de VN’. Dat is inderdaad wat hij gedaan heeft, nadat het consulaat toelating had gegeven voor een ontmoeting tussen Amaya en haar vader. Die ontmoeting was kort, maar zal een enorme opluchting geweest zijn voor Amaya.

Op dit moment is het nog onzeker wat met Amaya zal gebeuren, maar vicepremier minister Reynders heeft voorbije vrijdag verklaard dat ‘indien de verklaringen die hem werden gedaan correct waren, zou Amaya eerstdaags vrijgelaten moeten worden‘.

Mustapha Awad

Mustapha Awad © .

Mustapha Awad werd op 19 juli gearresteerd door de Israëlische strijdkrachten aan de Jordaans-Palestijnse grens, na urenlange ondervraging. Hij wilde zijn thuisland bezoeken. Deze jonge artiest en Belgische arbeider van Palestijnse origine wordt beschuldigd van terrorisme door de Israëlische staat, terwijl hij nog nooit eerder een stap heeft gezet in Palestina of Israël. Gedurende lange tijd was het niet duidelijk wat de aanklacht was. Pas na enkele weken werd Mustapha zelf op de hoogte gesteld.

Hij onderging ook een slechte behandeling. Mustapha kon zijn advocaat en de consul pas zien twintig dagen na zijn arrestatie. De consul heeft hem slechts twee bezoeken kunnen brengen. Al het contact met zijn familie wordt geweigerd, volgens de Israëlische justitie zogezegd om ‘veiligheidsredenen’.

Onze minister van Buitenlandse Zaken blijft stil over de zaak Mustapha. We wachten nog steeds op een officieel standpunt waarin hij de behandeling van Mustapha veroordeelt. Gezien de onduidelijke omstandigheden van zijn arrestatie, en de onwettige ondervragingspraktijken die op hem worden toegepast, moet zijn onmiddellijke vrijlating worden geëist.

Amaya heeft de dubbele nationaliteit: Belgisch-Nicaraguaans. Dat maakt de diplomatieke stappen voor haar vrijlating voor ons land moeilijker. Mustapha is Belg. Israël houdt een buitenlander vast in zijn gevangenis. Indien de Belgische diplomatie, meer bepaald haar leider, niet even vastberaden reageert, hebben wij toch allen het recht te weten waarom iemand die in het buitenland willekeurig gearresteerd wordt geen steun krijgt van de Belgische overheid. Dit is een gevaarlijk precedent dat we niet kunnen aanvaarden.

Amaya en Mustapha. Twee Belgen in gelijkaardige situaties, maar de ene is blijkbaar belangrijker dan de andere voor onze diplomatieke diensten. Loyaal en zelfs voorbeeldig in het ene geval, gebrekking en bijna onbestaand in het ander geval. We hebben het recht te vragen dat Belgische burgers op gelijke manier behandeld worden, binnen en buiten onze landsgrenzen.

Het engagement van België om op te komen voor de rechten van haar burgers in het buitenland mag niet afhangen van geopolitieke belangen of diplomatieke berekeningen gelinkt aan het land in kwestie, in dit geval Nicaragua of Israël. We vragen aan onze minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders om zich publiekelijk uit te spreken voor de rechten en de vrijlating van Mustapha bij de Israëlische overheid, zoals hij gedaan heeft bij Amaya bij de Nicaraguaanse overheid.

Ondertekenaars:

Alexis Deswaef, advocaat bij de Brusselse balie en erevoorzitter van de Liga voor Mensenrechten.

Herman De Ley, professor emeritus aan de Universiteit van Gent.

Claude Veraart, professor emeritus, UCL

Luk Vervaet, voormalig lesgever in de gevangenis

Marc David, professor emeritus Universiteit Antwerpen

Michel Gevers, professor emeritus aan UCLouvain

Paul Lootens, voormalig voorzitter van de Algemene Centrale van het ABVV

Marc Jacquemain, professor aan de Universiteit van Luik

Fabrice Eeklaer, secretaris ACV Charleroi-Samber & Maas

Serge Deruette, professor politieke wetenschappen aan de Universiteit van Mons

Frédéric Ligot, politiek secretaris van de Mouvement Ouvrier Chrétien

Marc Lenaerts, professor aan de ULB en aan de Academie van Schone Kunsten van Brussel

Gwenaelle Grovonius, volksvertegenwoordiger en gemeenteraadslid PS Namen

David Jamar, sociologe UMons

Marc Abramowicz, oprichter van het centrum Aimer aan de ULB Pierre Gillis, professor aan de UMons

Mejed Hamzaoui, voorzitter van de richting Master In arbeidswetenschappen aan de ULB

Lieven De Cauter, filosoof, kunsthistoricus en schrijver, RITCS, & department Architectuur KULeuven

Johannes Blum, gepensioneerd leerkracht

Xavier May, onderzoeker aan de ULB

Mateo Alaluf, ereprofessor ULB

Jos Beni, ereprofessor

Dirk Tuypens, acteur

Véronique Vercheval, fotografe

Jean-Marie Dermagne, advocaat en voormalig stafhouder in Louvain-la-Neuve

Dirk Van der Maelen, Voorzitter Commissie Buitenlandse Zaken, kamerlid SP.A

Paul Delmotte, professor op pensioen aan IHECS, Brussel

Gregorio Carboni Maestri, coördinator gastcolleges UCLouvain; onderwijzer in de architectuur aan ULB

Charles Ducal, schrijver

Madeline Lutjeharms, professor doctor emeritus, VUB

Jean Bricmont, professor emeritus van de UCL.

Pierre Galand, voormalig senator

Ludo De Brabander, woordvoerder Vrede vzw

Johan Grimonprez, artiest en filmmaker

Karel Arnaut, professor antropologie aan de KU Leuven

Wouter Hillaert, journalist en co-woordvoerder Hart boven Hard

Erik Vlaminck, auteur, voorzitter PEN-Vlaanderen

Ludo Abicht, filosoof en professor U Antwerpen

Jan Orbie, directeur Centre for EU Studies (CEUS), departement Politieke Wetenschappen Ugent

Kristien Hemmerechts, schrijfster

Dominique Willaert, Victoria Deluxe

Karim Zahidi, filosoof Universiteit Antwerpen

Rudy Doom, professor doctor emeritus Ugent

Lucie Cauwe, journaliste

France Blanmailland, advocate

Francine Bolle, conferentiemeester ULB Fabienne Brion, professor recht aan de UCL

Marie-Christine Closon, professor emeritus UCL

Michel Collon, auteur

Hélène Crokart, advocate

Serge Deruette, professor politieke wetenschappen aan de Universiteit van Mons

Baudouin Dupret, CNRS/UCLouvain

Print Friendly, PDF & Email

Un commentaire

Les commentaires sont fermés.